مريم

زيبايي عشق

پسر به دختر گفت اگه يه روزي به قلب احتياج داشته باشي اولين نفري هستم كه ميام تا قلبمو با تمام وجودم تقديمت كنم. دختر لبخندي زد و گفت ممنونم. تا اينكه يه روز اون اتفاق افتاد. حال دختر خوب نبود...نياز فوري به قلب داشت...از پسر خبري نبود...دختر با خودش مي‌گفت: مي‌دوني كه من هيچ وقت نمي‌ذاشتم تو قلبتو به من بدي و به خاطر من خودتو فدا كني...ولي اين بود اون حرفات؟...حتي براي ديدنم هم نيومدي...شايد من ديگه هيچ وقت زنده  نباشم...آرام گريست و ديگر هيچ چيز نفهميد...

چشمانش را باز كرد، دكتر بالاي سرش بود. به دكتر گفت چه اتفاقي افتاده؟ دكتر گفت نگران نباشيد، پيوند قلبتون با موفقيت انجام شده. شما بايد استراحت كنيد...در ضمن اين نامه براي شماست!..

دختر نامه رو برداشت، اثري از اسم روي پاكت ديده نمي شد، بازش كرد و درون آن چنين نوشته شده بود:

    سلام عزيزم. الان كه اين نامه رو مي‌خوني من در قلب تو زنده‌ام. از دستم ناراحت نباش كه بهت سر نزدم چون مي‌دونستم اگه بيام هرگز نمي‌ذاري كه قلبمو بهت بدم.. پس نيومدم تا بتونم اين كارو انجام بدم... اميدوارم عملت موفقيت آميز باشه.(عاشقتم تا بينهايت)دختر نمي‌تونست باور كنه... اون اين كارو كرده بود... اون قلبشو به دختر داده بود...

آرام آرام اسم پسر رو صدا كرد و قطره‌هاي اشك روي صورتش جاري شد...

تو اين سراي

بي‌كسي، تكيه مزن به هر كسي

طعنه بزن به اطلسي، بگو كه نيست با تو كسي

بگو دنيا قفس شده، عشق ديگه نيست؛ هوس شده

بگو تو اين عصر يخي، محبت بي‌ثمر شده

بگو تمون شد خستگي، ديگه مرده دلبستگي

بگو تموم شد عاشقي، ديگه نمونده لايقي

بگو واسه‌ي ليلي، ديگه نمونده ميلي

بگو اگه جام شكست،

قضا بلا بود

و بس

آمدم.... اما نشد....

آمدم تا مست و مدهوشت كنم اما نشد

عاشقانه تكيه بر دوشت كنم اما نشد

آمدم تا از سر دلتنگي و دلواپسي

گريه تلخي در آغوشت كنم اما نشد

آرزو كردم كه يك شب در سراب زندگي

چون شراب كهنه‌اي نوشت كنم اما نشد

نازنينم، نازنينم

ياد تو هرگز نرفت از خاطرم

آمدم تا اين سخن آويزه گوشت كنم اما نشد

شعله شد تا به دل خاكستر احساس تو

لحظه‌اي رفتم كه خاموشت كنم اما نشد

بعد از آن نامهرباني‌هاي بي‌حد و حصر

سعي كردم تا فراموشت كنم اما نشد

بهت بگم؟

شنيدم تو دلت بهم مي‌گفتي

كه عاشقم نباش من نمي‌مونم

نرو جونم عاشقي بي تو حرومه

بدون اگه بري عمرم تمومه

مي‌خوام بهت بگم تو بي وفايي

مي‌خوام بهت بگم چه بي‌مرامي

مي‌خواي از سردي شبهام بگم من

مي‌خواي از پوچي دنيام  بگم من

فقط بزار بگم سنگ صبورم

مي‌خوام بهت بگم چرا نمونم؟

 وقتي مي‌بينم بهم ميخندي

تو اوج عاشقي ازت مي‌رنجم

 خدا كنه تو هم تنها بموني

 تو اين دنيا تو هم دردو ببيني

نازنينم نمي‌روم تا بودنم را باور كني.

مي‌مانم تا بداني نمي‌تواني

اينگونه آسان مرا از خود براني.

مي‌دانم هنوز لحظات بسياري بايد

در كنار تو باشم تا به من عادت كني.

اينگونه از كنارت نمي‌روم.

اگر نگاهت را به زير پايت بياندازي مرا مي‌بيني.

هميشه همان‌جايم. به تو نزديك و به تو دور.

اگر انسان‌ها بدانند فرصت باهم بودنشان چقدر محدود است محبتشان نسبت به يكديگر نامحدود مي‌شود

سوختم باران بزن شايد تو خاموشم كني

شايد امشب سوزش اين زخم‌ها را كم كني

آه باران من سراپاي وجودم آتش است

پس بزن باران بزن شايد تو خاموشم كني

از عشق مردن....

اگر مي‌بيني كه زنده‌ام، نفس مي‌كشم، تنها به خاطر وجود تو است...

اگر مي‌بيني شادم، خندانم، با وجود اينكه اين‌همه غصه در دل دارد،

 تنها به اميد بودن تو است....

اگر مي‌بيني آرامم، بي‌تابم، سر به زير، ساكت و گوشه گير، فقط

به خاطر عشقي است كه از سوي تو در دلم نشسته است....

اگر ديدي گريانم، خسته‌ام، شكسته‌ام، پريشانم ، بدان كه بدجور

دلم هواي تو را كرده است و دلم ديگر طاقت دوري تو را ندارد !

اگر ديدي نيستم ، نه صدايي و نه خبري از من نيست بدان كه

از عشق تو مرده‌ام

آري از عشق تو مرده‌ام عزيزم....

گل :[حرف های دل]

غنچه از خواب پرید

و گلی تازه به دنیا آمد

خار خندید و به گل گفت سلام

و جوابی نشنید

خار رنجید ولی هیچ نگفت

ساعتی چند گذشت

گل چه زیبا شده بود

دست بی رحمی آمد نزدیک

گل سراسیمه ز وحشت افسرد

لیک آن خار در آن دست خلید

و گل از مرگ رهید

صبح فردا که رسید

خار با شبنمی از خواب پرید

گل صمیمانه به او گفت سلام

هميشه با تو :[حرف های دل]

معناي زنده بودن من، با تو بودن است.

نزديك، دور

               سيـر، گرسنه

                             رها، اسيـر

                                      دلتنگ، شاد

آن لحظه‌اي كه بي تو سرآيد مرا، مبـاد!

 روی هوا و هوس عاشق نشو!

هرگز نگو كه دوست داری

اگر حقیقتا بدان اهمیت نمی‌دهی

درباره احساست سخن نگو

اگر واقعا وجود ندارد

هرگز دستی را نگیر

وقتی قصد شكستن قلبش را داری

هرگز نگو برای همیشه

وقتی می‌دانی كه جدا می‌شوی

هرگز به چشمانی نگاه نكن

وقتی قصد دروغ گفتن داری

هرگز سلامی نده

وقتی می‌دانی كه خداحافظی در پیش است

به كسی نگو كه تنها اوست

وقتی در فكرت به دیگری فكر می‌كنی

قلبی را قفل نكن

وقتی كلیدش را نداری

به سوي تو مي‌آيم...

به سوي تو قدم برميدارم شمرده شمرده... نمي‌دانم مقصد كجاست؟ ولي بي هدف در كوچه پس كوچه هاي زندگي قدم بر ميدارم... برگهاي بيد مجنون خانه مان كم كم رنگ زردي به خود مي‌گيرند... منم خيلي وقته كه تو پاييزم ولي خبر ندارم... فصلي ديگر بدون تو برايم آغاز گشته... و من ديگه هيچي نميدونم... و يا اينكه نمي‌توانم شكست را باور كنم... شايد روزي برايم بهار باشد ولي اون روز هم خيلي دوره حتي خيلي دورتر از تصوراتم... ديگه كاسه صبرم لبريزتر از هميشه شده... ديگه نيستي كه واسم كاسه بزرگتري بياري و بهم اميد بدي كه تحمل كن... ميدونم براي همه عشق اولش زيباست و هر چي بيشتر ميگذره بيشتر در اين دريا پر تلاطم فرو ميروند... و چه زيباست كه تو شناگر قابلي باشي و از پس موجها بربيايي... ولي من خيلي كوچيكم حتي كوچكتر از يك مورچه كه تو بهش ترحم ميكني زير پات له نشه... ولي من نا خواسته يا خواسته له شدم...! بگذريم كه آيا زير پاي تو له شدم؟ يا زير پاي سرنوشت؟ به هر حال بذار بگم كه زير پاي سرنوشت! تا همه نگن تو عشق واسه زيبايهاش مي‌خواستي و حالا كه به آرزوت نرسيدي مي‌خواهي معشوقت را محكوم كني...! من تو رو با همه وجودم مي‌خواستم... الانشم اين دردها را به جونم مي‌خرم و ميكشم... آره سخته برام بي تو بودن وبي تو موندن... ولي اين درد تنهايي و بي تو بودن را با ياد اون روزهاي بهاريمون تحمل مي‌كنم...